Werking van het oog
Het hoornvlies, waarvan het bolronde oppervlak het voornaamste lichtbrekende element van het oog is, projecteert samen met de ooglens waarvan de verstelbare brekende functie voor de scherpstelling wordt gebruikt, een scherp, ondersteboven staand beeld op het netvlies. De lichtsterkte ervan wordt, net als bij een camera, geregeld door een diafragma. Bij de mens heeft de iris de functie van diafragma. Kringspiertjes in het ciliair lichaam trekken dit afhankelijk van de lichtsterkte in meer of mindere mate dicht.
Op het netvlies bevinden zich lichtgevoelige zenuwcellen, die een signaal naar de hersenen afgeven dat afhankelijk is van de hoeveelheid licht op de plaats van de cel op het netvlies. Alle prikkels tezamen worden door de 
oogzenuw naar de hersenen getransporteerd, die er een beeld van maken. Het signaal van het linkergezichtsveld van beide ogen gaat via het optisch chiasma naar de rechterhersenkwab, informatie van het rechtergezichtsveld gaat naar de linkerhersenkwab.
oogzenuw naar de hersenen getransporteerd, die er een beeld van maken. Het signaal van het linkergezichtsveld van beide ogen gaat via het optisch chiasma naar de rechterhersenkwab, informatie van het rechtergezichtsveld gaat naar de linkerhersenkwab. Oogafwijkingen
Bijziendheid, verziendheid, astigmatisme en ouderdomsverziendheid (leesbril) zijn zogenaamde oogafwijkingen ook wel refractieafwijkingen genoemd. Een refractie afwijking zorgt voor een onjuiste breking van de lichtstralen in het oog. Dit kan veroorzaakt worden door een afwijkende kromming van het hoornvlies en/of de natuurlijke lens. Het verschil in de afwijking van het oog wordt uitgedrukt in dioptrie. De hoeveelheid dioptrie geeft aan hoeveel correctie er nodig is om scherp te kunnen zien. Door middel van refractiechirurgie (ooglaserbehandeling of implantlenzen) kan de afwijking gecorrigeerd worden zodat u weer perfect kan zien zonder bril of lenzen.
Met dank aan Ophtec BV
Powered by Pharmeon